લહેરાતી રહી

પાના કિતાબના ફરતાં રહ્યા,
ને બસ જીંદગી વંચાતી રહી.

કળી એક ઉઘડી જ્યાં બાગમા,
ને ખુશ્બુ વસંતની મહેકાતી રહી.

ગગન ને ગોખ ઊગ્યો તારલો,
ને ચાંદની ચોફેર ફેલાતી રહી.

પ્રગટી ગંગા શંભુની જટા થકી,
ને બની ગંગાસાગર પુજાતી રહી.

સુખ દુઃખના લેખાંજોખા અહીં,
ને જીંદગી આમ લહેરાતી રહી.

શૈલા મુન્શા. તા ૦૪/૧૭/૨૦૧૫

Advertisements
This entry was posted in gazal. Bookmark the permalink.

5 Responses to લહેરાતી રહી

  1. NAVIN BANKER says:

    સરસ.
    નવીન બેન્કર.

    Like

  2. રાજેશ પટેલ says:

    ખુબ સુંદર રચના

    Like

  3. Hemant Bhavsar says:

    Very nice thoughts. Like it very good. Keep up the good work.

    Like

  4. Samit Munshaw says:

    Very good poem mom. Congratulations!!!

    Lotsa Love

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s