દરિયો

દરિયો તો દરિયો જ છે,
હોય ભલેને ગેલવેસ્ટન કે
પછી મરીન ડ્રાઈવનો કિનારો.

ઊભીતી ઝબોળી પગ પાણીમા
લઈ હાથ હાથમાં પ્રીતમનો
હતી રળિયામણી સંધ્યા પણ,
સૂરજ હજી ચમકતો આકાશે.

દરિયો એ હુસ્ટન ગેલવેસ્ટન નો
ને દિવસ ઉનાળા ના લાંબા
બચવા અસહ્ય ગરમીથી
કરતાં છબછબિયાં સહુ પાણીમા.

યાદ અપાવે એ દરિયાની પાળી
મુજને મરીનડ્રાઈવની પાળી,
વિતાવી કંઈ કેટલીય સાંજ
જ્યાં સપનો ની મહેલાત રચી.

નહોતી કલ્પના હોઈશ દરિયાની પેલેપાર કદી,
બસ હૈયે ખુશી એટલી જ
સાથ હતો પ્રીતમનો ત્યારે પણ
ને સાથ છે પ્રીતમનો આજે પણ.

તાજેતરમા ગેલવેસ્ટન ના દરિયા કિનારે ગાળેલી
સાંજ સમયે સ્ફુરેલું કાવ્ય.

શૈલા મુન્શા- ૭/૫/૨૦૦૯

Advertisements
This entry was posted in poems. Bookmark the permalink.

One Response to દરિયો

  1. hemapatel says:

    ગમે તે દરિયા કિનારે જઈએ એટલે આપણે મુબંઈવાળાને મુબંઈનો દરિયો
    યાદ આવી જ જાય . મને જુહુનો દરિયા કિનારો યાદ આવે ,

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s