જવાય છે!

જવાય છે!
ધારીએ એવું હરદમ, ક્યાં કોઈનુ થાય છે?
હાથ આવેલ બાજી પળમાં હારી જવાય છે!

વસંત પછી પાનખરનુ આવવું હો નિશ્ચિત,
શ્વાસ અહિં માનવીના અણધાર્યા રોકાય છે!

આરસનો નજારો બન્યો જે તાજમહાલ,
કબર મહીં તો એક માશૂકા ધરબાય છે!

લક્ષ્મણરેખા ચાતરી જ્યાં એક સીતાએ,
આપી અગ્નિપરીક્ષા ધરતીમાં સમાય છે!

હો સાચી ભક્તિને પ્રેમ દિલમાં સદા,
એંઠા બોર શબરીના ત્યાં જ ખવાય છે!

જિંદગીભર કરતાં રહ્યાં અવગણના જેની,
જાતાંજ એમની, પાંપણો કેમ ભિંજાય છે?

ધારીએ એવું હરદમ, ક્યાં કોઈનુ થાય છે?
હાથ આવેલ બાજી પળમાં હારી જવાય છે!

શૈલા મુન્શા તા. ૦૭/૨૪/૨૦૧૯

Advertisements
Posted in gazal | 4 Comments

અમીદ્રષ્ટિ!!!

અમીદ્રષ્ટિ!!!
વિસ્તરતી ક્ષિતિજોને બાહોંમાં લઉં ભરી,
ને લઉં આભલાને ખોબામાં સમાવી
ધગધગતા આ લાવાને, પળમાં દઉં ઠારી!
કોઈ જાદુઈ કડી બસ જાય મળી!!

ભીની માટીની ખુશ્બૂ, પહેલા વરસાદની,
જ્યાં ખુશ્બૂ મંજરીની વાયરે વસંતની,
ને ચિતારો દોરતો છબી માસુમિયતની,
મહેકતી, જાદુઈ છડી બસ જાય મળી!!

અસ્તિત્વ મિટાવી સરિતા જ્યાં ભળતી,
સમંદરના એ મોજાની રવાનગી,
ક્ષણભંગુર સપન સા જાતા ફંગોળાઈ,
રોકવા જાદુઈ જલપરી બસ જાય મળી!!

બની બાળકીને ખોવાઉં ખ્વાબોની નગરી,
ના ખુલે નિદ્રા અમીદ્રષ્ટિ, બસ જાય મળી!!

શૈલા મુન્શા તા ૦૫/૧૯/૨૦૧૯

Posted in poems | 1 Comment

ધબકે છે!

કોઈ રાહ બની, તો કોઈ રાઝ બની ધબકે છે.
સમજો તો જીવન મહીં સહુ આશ બની ધબકે છે.
કોઈ નિરાધાર, તો બને વળી કોઇ આધાર,
કોણ જાણે કોણ કોની હામ બની ધબકે છે.
ભભૂકતો જ્વાળામુખી ભીતર, ને સપાટી સમતલ,
ઠારવા અગન, કોણ અમીધાર બની ધબકે છે.
વહેરાય કરવતે વૃક્ષ, ને વહોરાય શબદે માનવી!
ચીરીને છાતી ધરાની કોણ કુમાશ બની ધબકે છે.
માનો તો સંગીત નહિતર કોલાહલ આ જીવન,
જમનાને તીર કોણ બંસરીના નાદ  બની ધબકે છે.
પામર થી પરમ તત્વને પામવા ઝુઝે માનવી!
ક્યાંક, જીવ મહીં ઈશ વિશ્વાસ બની ધબકે છે.
શૈલા મુન્શા. તા ૦૬/૨૭/૨૦૧૧.

Posted in gazal | 2 Comments

મત્સ્ય વીંધાયું હતું કે કર્ણ વીંધાયો હતો (ગોપાલ શાસ્ત્રી)

દાવડાનું આંગણું

મત્સ્ય વીંધાયું હતું કે કર્ણ વીંધાયો હતો?
યુદ્ધનો પ્રારંભ એ ક્ષણથી મંડાયો હતો.

View original post 84 more words

Posted in Uncategorized | 1 Comment

જોઈએ છે !!

ટચલી આંગળીએ ઝીલે, ગોવર્ધનધારી જોઈએ છે,
ડોલાવે ઈમાન વિશ્વામિત્રનુ, મોહિની જોઈએ છે!

માંગતા આપે, એવા તો મળે ભલેને હજારો,
લાખેણા ભામા’શા જેવી દિલદારી જોઈએ છે!

હો ગુમાન સૂરજને આપે ઉજાશ જગને સદા,
રોકવા અંધકાર, દિવડાની રોશની જોઈએ છે!

નથી કરવો જગનો ઉધ્ધાર, બની કોઈ મસીહા,
ઝેર જીવતરના પી શકું એવી ખુમારી જોઈએ છે!

રંગ બદલતી દુનિયામાં જ્યાં સહુ સગાં છે સ્વાર્થના,
બનાવે જીવન ઉન્નત, જણ એવો નિઃસ્વાર્થી જોઈએ છે!

ટચલી આંગળીએ ઝીલે, ગોવર્ધનધારી જોઈએ છે!!

શૈલા મુન્શા તા. ૦૫/૦૧૫/૨૦૧૯

Posted in poems | 5 Comments

મા ની આશિષ!

ઝુરતી આંખો આજે પણ ને,
નીતરતા આંસુ આજે પણ!
રહેતી જે છબી દિલના ખુણે,
હર પળ તુજને શ્વસુ આજે પણ!
ક્યાંથી લાવું એ વહાલભર્યો સ્પર્શ,
નથી પાસે તોય, શોધું આજે પણ.!
હતી પાસે તો કરી ના માવજત,
શરમથી મુજને કોસું આજે પણ!
પાલવે બાંધી તુજ વહાલની પોટલી,
માવડી નત મસ્તકે વંદુ આજે પણ!

શૈલા મુન્શા. તા. મે ૭/૨૦૧૫

Posted in poems | Leave a comment

મૃત્યુનો મહોત્સવ

એક સદીનુ જીવન કેવું અલૌકિક!
ને મરણ તો જાણે મહોત્સવ.
ભર્યું ભાદર્યું કુટુંબ સહુ વિશાળ,
વિંટળાઈ વટવૃક્ષને જાણે વડવાઈ!
દાદા, દાદીની આ ફુલવાડી
ફેલાવી રહી સંબંધોની સુવાસ!
દાદા તો અમારા જીવ્યા બનીને,
કર્મઠ ગાંધીધારી ને ખાદીધારી,
મિતભાષી, ને મંદ એ મુસ્કાન.
જયશ્રી કૃષ્ણ નો સહુને આવકાર.
દિકરા, વહુ,પૌત્ર, પૌત્રી પ્રપૌત્ર,પ્રપૌત્રી,
ચાર ચાર પેઢી પર વરસે આશીર્વાદ.
કેવું અનુપમ સૌભાગ્ય કે,
ઘડી અંતિમ ને સહુ આસપાસ.
ઘરના મોભી તો ગયા માણવા,
મહોત્સવ શ્રીજી સંગ, ને!
આપતા ગયા એ જ શીખ,
મરણને માનો મહોત્સવ
તો જીંદગી રોજ ઉત્સવ.

પરમ પૂજ્ય કાંતિદાદાને શ્રધ્ધાંજલિ
જન્મ-ઓક્ટોબર-૬-૨૦૧૮
મરણ-એપ્રીલ-૩૦-૨૦૧૯

(મારી બેન પારૂલ અને બનેવી જસુના પિતાને શ્રધ્ધાંજલિ)

શૈલા મુન્શા તા૦૫/૦૫/૨૦૧૯

Posted in Uncategorized | Leave a comment